Çocukluğuma Dair Mim

Mimlenmişim,haberi geldi.Şu sıralar bloguma devamlı birşeyler yazmak isteyip yazamamanın sıkıntısı içindeyim.

Asım Alp'in fotoğrafları var bilgisayara yüklenecek, sonra dil gelişimi var anlatılacak ama kafa yok bunları toparlayıp yazacak.Bakalım bu mimim sorularına ne kadar cevap verebileceğim.

1-Sizi mimleyen kişiye link veriniz lütfen :

Aklımdakiler...Filiz Sağolsun varolsun.


2-Çocukluğunuzda anne ve babanızla (ya da aile büyükleriyle) yapmış olduğunuz ve sizi siz yapan şeylere katkısı olan bir olay, bir aktivite, bir eylem… Ve hangi yönünüze katkıda bulunduğu…

Herhangi bir olaydan bahsedemeyeceğim.Küçükken çok çekingen bir çocuktum ve annem de babam da devamlı girişken olmam için beni cesaretlendirirlerdi.Bakkala gitmeye çekinen ben şimdi girmedik delik bırakmıyorum.O zamanlar onların "hadi kızım korkacak birşey yok" demelerinden çok sıkılsam da şimdi neden böyle yaptıklarını daha iyi anlıyorum.Pısırık geçen bir hayat hiç de eğlenceli olmazdı.

3.Çocukken oynamayı en çok sevdiğiniz oyun ve oyun aparatı?

İlkokul döneminde Barbie bebeklerimle oynardım.Çok severdim onları giydirmeyi.Orta okulda arkadaşlarımla sitemizin içinde at koştururduk bir de.Çok özgür zamanlardı.Bisiklete binmeye bayılırdım.Evde Monopoly partileri düzenlerdik,ben hep iflas ederdim.Sonra atariler,bilgisayarlar girdi dünyamıza.Evden hiç dışarı çıkmaz olduk.


4.Sokakta oynar mıydınız?
Sabah erkenden çıkar,akşam hava kararırken annem camdan seslenirdi."Birrbeeen kardeşini de al gel!" Bir sonraki günü iple çekerdim.Bir de okulların kapanmasını tabi:)

5-Çocukluğunuz ve ilk gençliğinizle ilgili keşke farklı olsaydı dediğiniz bir durum/olay…
Keşke annem babam boşanmasalardı:(...O zaman devamlı yaşamımın ne kadar farklı olabileceğini düşünmekten vazgeçerdim.

6-Çocukluk ve ilk gençlikle ilgili iyi ki böyle olmuş dediğiniz bir olay…
İyi ki  annem ve babam bize ahlak ve görgü kurallarını çok iyi öğretmişler.İyi ki bizi her türlü aktiviteye yollamışlar,sosyal olmamız için çabalamışlar.İyi ki bizi çok sevmişler, sevgi dolu büyütmüşler.

7-Varsa çocukluk dönemine dair bugünü etkileyen bir olay, anı.

Anne ve babam ben 17 yaşındayken boşandı.Çocuk olduğum söylenemez ama henüz bir çocuk kadar saftım.Depresyona girmiştim.Ama bu olay dünyayı daha derinden anlamamı, hatasız kul olmayacağını ve her karanıktan sonra yeniden güneş doğacağına

inanmamı sağladı.Erken yaşta olgunlaşmak zorunda kalmak başlarda çok sıkıcı olsa da şimdi daha iyi olmuş diyebiliyorum.

Bir mimin sonuna daha geldiiikk:P...

Bu arada dün gece Asım Alp feci şekilde öksürerek uyandı, bütün gün hiçbir şeyi olmayan çocuk öksürürken sanki 3 gün 3 gece karda yatmış gibi böğürdü.Anlamıyorum bu hastalıklar neden bize çıtlatarak gelmiyor.Hep pat diye düşüyor gündemimize.Doktoda olacağız akşama, bakalım nedir sebebi?