Bayram Sonrası Elimizde Kalanlar

Ömrümün en zor Ramazan ayını,en tatilsiz yazını,en karmaşık ruh hallerini 2009 yılında geçirmiş bulunuyorum.Yıl henüz bitmedi, umudum var bu yılı kötü kapatmayacağım.

Önce kayınvalidemin rahatsızlığı,bizim 2 haftaya yakın İstanbul'da kalışımız, sonra Asım Alp'in hastalığı,bozulan düzenler,değişen huylar...Arkasından benim ailemin duygusal sıkıntılarına çözüm olarak moral motivasyon seminerleri vermek üzere tekrar İstanbul'da yatılı kalışlarım,bebeğimin düzenini bozdu da bozdu.

Önce iyilerden konuşalım; bayram sayesinde Asım Alp en ücrada kalmış akrabalarını bile yakından tanıma fırsatı bularak,sosyalleşti.Babannesinde kaldığımız sürede odadan odaya geçişlerimde paçama yapışmaktan vazgeçti.Kalabalıkta beni aramadı.Bıyıklı,sakallı amcalardan tırsmadı.Bu sefer ergin şahsiyetlerle haşır neşirdi.

Hastalığında edindiği saçma sapan, biberondan süt içmem, yemek yemem, zırta pırta ağlarım huylarını çabucak üzerinden attı.Herkesle birlikte masada yemek yeme şerefine ulaştı.

Kötülerden bahsedecek olursak; Asım Alp evini unuttu,odasını, yatağını unuttu,kucağımda uyumak gibi bebekliğinden beri yapmadığı bir yöntemle uyumaya alıştı.2 gündür evimizdeyiz,geceleri 4-5 kere uyanıp yanımızda yatmak istiyor.

Hastalığı sırasında can kurtaran gözüyle baktığımız emziğiyle duygusal bağ geliştirdi, öyle kolay kolay vermiyor artık bize.

Bayram, şeker bayramı olunca bir iki kez şeker verdik çocuğa.Vermez olaydık.Her gördüğü şekerliği parmağıyla gösterip ağlamaya başlıyor.Hele es kaza eline şeker geçmişte biz almaya kalkmışsak, koparıyor yaygarayı,atıyor kendini yerden yere.

Fazla ilgi şımarmasına sebep oldu,hoşuna gitmediği durumlarda çığlık atma sistemini geliştirdi.

Bir de bu bayram telaşı sırasında Asım Alp'in yaşıtlarından,yaşça küçük ve büyüklerinden,yani ayırt etmeksizin çocuk milletinden korktuğunu farkettim.Tek başına büyüdüğü için olduğunu düşünüyoruz ki; bayramda o kadar çocukla karşılaştı yine de kendi köşesine çekilip kendi kendine oyunlar oynadı,ağlayan bebekleri görünce bana sığındı.Tez zamanda kendi yaşıtlarıyla ortamlara sokula!

Bayramdan bize çok hoş bir anı kaldı, akrabalarımızdan biri adını sordu bizimkinin,ben de sadece bir tanesinin söylenmesinden hoşlanmıyorum,ailede herkes biliyor ya bunu,kayınvalidem "Asım Alp" dedi doğal olarak.O kalabalıkta anlaşılmamış olacak ki, baktım amcaoğlu "Asuman" diyip duruyor bizimkine.Koptum kopacağım,uyarmaya da uyarmadım, kaçtım yan odaya eşimi çağırdım."Git uyar oğluma Asuman diyorlar çok komik, puhaha diye kopacağım herkesin içinde"dedim.Ya da böyle birşey dedim:)Cümle çok karmaşık oldu.Eşim de gitti salonun ortasına aldı Asım Alp'i,canım oğlum diye sevmeye başladı.Amcaoğlunun yüzü değişti hemen."Oğlan mıydı yaa?" dedi:)Herkes gülmeye başladı.

O kadar çok sordular ki bayramda kız mı oğlan mı diye,sinir oldum sonunda.Lacivertler,kahverengiler,baba renkler çıktı hemen bavuldan,giydirildi.Ay yine de sordular yahu,kıza benziyormuş bizimki.Yok artık.Saçı uzadı diye şaşırıyor millet sanırım.Kesmeyeceğim ama banane,uzayacak omzuna kadar:)

Bu aralar Playstasion'a sardık eşimle,maç bile yaptım düşünün ne haldeyim.Beynimi oyalayacak şeyler bulmaya çalışıyorum.Kafam allak bullak,geleceğe dair bir sürü fikrim var,yakın gelecek hem de.Aklımda bir sürü kararlar var ama harekete geçmek için Merkür'ün gerilemesinin bitmesini bekliyorum:)5 Ekim'den sonra bir takım görüşmelerim olacak ve belki de geleceğimi iyileştirmek adına bazı kararlar alacağım.

"Geleceği iyileştirmek" bilmediği bir şeyi nasıl iyileştirebilir ki bir insan.Tamamen yaşam felsefeme aykırı.70'lerde çiçek çocuk olarak gelmemişimki dünyaya,dilediğim gibi bir hayat süreyim.Şimdiye bakıyorum, ne gerekiyorsa yapmam gerektiğine kanaat getiriyorum.

Yıl 2009,yer Türkiye,şartları fazla zorlama,koyunların arasına karış,çobanı kızdırma...

Not:Fotoğrafta görüldüğü üzere,Ramazan ayı boyunca yemek yapma konusunda onu isterim bunu isterim şeklinde sitemlerde bulunmayarak bana sıkıntı yapmayan,hatta mutfağa girip iftara 10 dk.kala mucizeler yaratan eşime buradan sevgilerimi gönderiyorum.Bana katlandığı için de ayrıca teşekkürler...