Ateş Bizi Bırakmıyor!

Anlatmaya,konuşmaya mecalim yok.Ama yazmazsam,içimi dökmezsem,bir yerlerimden patlayacak.Bir hastalığın bizi bu kadar vurabileceğini hiç düşünmemiştik.

7 Eylül Pazartesi:

Akşamsütüne doğru ateşini erkettim.(37.8 derece)
Yeni patlayan dişlerine yorup üzerinde fazla durmadım.Hafif giysiler giydirdim,ılık duş aldırdım.
İftara bir davetteydik o akşam.Orada güldü, oynadı,ateşi düştü.Sonra uykusu geldi uyuttum.Eve dönmek için kucakladığımda yanıyordu.(38.5 derece)

Acil'e gittik.Ateş düşürücü Calpol şurup ve Kefsid isimli antibiyotik verdiler.Boğaz enfeksiyonu geçiriyormuş.2 gün içinde ateş düşmezse çocuk doktoruna gelirsiniz dediler.Gece ilaçlarını verdik uyudu tekrar.

8 Eylül Salı:

Bütün gece yarım saatte bir ateşini kontrol ettik.Yanımıza yatırdık.Ateşi 38'in altına hiç düşmedi.
Gün boyunca da aynı şekilde.4 saatte bir Calpol verdim.8 saatte bir de antibiyotiğini.Gün boyu ateş 38.5'e çıktıkça neredeyse 7-8 kez ılık duş aldırdım.Asım Alp sudan korkar oldu.Yavaş yavaş da iştahı kesiliyordu.

Akşam ateş 38.8 civarında seyredince kendimizi yine Acil'de bulduk.Bu sefer soğuk bez koyup,Paranox fitil attılar.Eğer evde de ateş düşmezse bir fitil daha atabileceğimizi söylediler.Kuzu kuzu geldik,nasıl olsa düşer ateşi diye.

9 Eylül Çarşamba:

Gece yine yanımızda yattı Asım Alp,ateşini kontrol etmeye devam.Eve gelince bir fitil daha atmak zorunda kaldık.Buna rağmen ateşi 38.5'in altına hiç düşmedi.
Bütün gece uyumadık ve uyutmadık.Uyudukça ateşi yükseldi ve yükseldikçe soğuk bez uygulaması yaptık.Biz bezleri koydukça,o ürktü,uyandı.

Gündüz babamız işe gitti.Asım Alp'le ben yalnız kaldım.Ateş aynı seyirde devam.Yemek yemez oldu.Uzattığım her kaşığı şurup sanıp itti.Bir ara ateşi bir anda 39.5'e yükseldi.Panik yaptım.Hemen duşa soktum.Ilık suya sokmama rağmen titremeye başladı.Ellerini ayaklarını sıkıyordu.Kuruladım çıkardım.Tek bir noktaya sabit baktığını farkettim.Seslenmeme rağmen bana bakmadı.Atletini giydirirken şiddetle titredi.O an hıçkıra hıçkıra ağladığımı hatırlıyorum.Havale geçirdiğini düşündüm.Elim ayağıma karıştı.Aldığım gibi sokağa fırladım.Eşimi aradım geldi aldı bizi hemen,tekrar acile...

İespor isimli bir antibiyotik ve 1/3 Novalgine iğne vurdular.Doktora göre herşey normaldi.Eve döndük.Ateşi 37'e kadar düşmüştü.3 gün boyunca sabah akşam vurulacaktık bu iğneleri.

10 Eylül Perşembe:

Gece boyunca uyuduk hepimiz nihayet.Bir ara uyandığımızda ateşi 35.5'a kadar düşmüştü.Daha vurulmamız gereken 6 doz daha İespor vardı.Sabah hastaneye gittik.İğnemizi vurdular.Ateşinin 2 gün daha 38 civarı seyredebileceğini,antibiyotik etkisini göstermeye başladıktan sonra ateşinin de tamamen düşeceğini söylediler.

Eve geldik.Dedikleri gibi ateşi 38'lerde gezdi.Biraz süt içti,meyve yedi.Ateşli durumlarda sıvı alımı çok önemlidir.Ama hiç bir şekilde su içiremedik.Akşam iğnesine gittiğimizde, Novalgine vurulup vurulamayacağımızı biz sorduk.Gerek yok ama uyusun diyorsanız vuralım dediler.Sadece onun rahatını düşünerek yaptık bu teklifi.Vurdular.Eve geldik,uyudu.

11 Eylül Cuma:

Gece 02:30'da ağlayarak uyandı.Öyle ki canı yanıyor gibiydi.Ne yapsak susturamadık.1 saat ağladı.Yanımızda yattığı için, aklımıza bir yerlerini incitmiş olabileceğimiz geldi.Kontrol ettik,problem yoktu.Sonra tekrar uyudu.
Sabah kalktığında sendeliyordu.Gözleri şiş,hafif ağız kokusu vardı.1-2 adımda yere düşüyordu.Eline aldığı nesneleri sıkamadığını da farkettik.Tekrar panik olduk ve bu sefer bir çocuk hastanesinin adını alıp gittik.

Doktor;
-Muayene etti,boğazlar şiş.
-Hareketlerindeki yavaşlık,hastalığın getirdiği bir durum olabilirmiş,ama Novalgine'i vurmalarına şaşırdı.Normal insanda bile temkinli olmak gerekir,biz bebeklere asla vurmayız dedi.Yani sebep o da olabilirmiş.
-Kan tahlili ve idrar tahlili aldı.(O esna da bir güzel işedi annesinin üstüne oğlum)

Sonuçlar temiz çıktı.Baştan bana gelseydiniz antibiyotik bile vermezdim dedi.Caprol'un işe yaramadığından bahsettik.Birçok kişinin de dediği gibi "İbufen" verdi.
İğnelere devam etmememiz için, Klamoks antibiyotik şurup yazdı.Biz tahlilleri beklerken Asım Alp biraz daha kestirdi.Uyandığında hareketleri kısmen iyileşmişti.Yürüyebiliyor,gülüyordu.

Alınan ders:

-Her ateş diştendir deyip geçmemek lazım.

-Ilık su,soğuk bez,hatta her ateş düşürücü her çocuğa aynı etkiyi yapmaz.Yapılması mutlak olanlardır ama hastalığın cinsine göre etkileri az kalabilir.

-Acillere her zaman güvenemezsiniz,çocuklar her zaman çocuk doktoruna gitmeli.

-Yabancı olduğunuz bir ilde yaşamanın zorlukları sizi bunaltabilir.Acil durumlarda gidilebilecek çocuk doktorunu yaşadığınız ilden seçiniz.Biz İstanbul'daki doktorumuzu bırakmamak için buralardan birini araştırmamıştık.Ders olsun bize.İstanbul defteri tamamen kapanmıştır.

4 gündür devamlı ateş hakkında yazılar okuyorum.Neden ateşimiz çıkar,nasıl düşürülür?

Ateşin bir bebek için 38.5 civarında seyretmesi problem değilmiş meğer,vücudun verdiği savaşın dışa vurumuymuş.Ateş düşmanımız değil dostumuzmuş...

Herşey iyi hoş ama,bebeğinizin vücudu mikroplarla savaş verirken,ne yapacağınızı şaşırıyorsunuz.Hele havale geçirir korkusu bambaşka.

4 gündür kabus yaşıyorum.Bu kadar mücadeleye rağmen düşmeyen ateşi,doktorların düzgün bilgilendirmemesi,gereksiz müdehaleler,bizim sorumsuzluklarımız...

İlk ateşle imtihanımızdı bu bizim,geçemedik.Kendime kocaman bir sıfır veriyorum.

Soğukkanlılığımı ve aklımı gereği gibi koruyamadım üzgünüm.Üzgünüm oğlum sana yaşattıklarım için.

Şimdi uyuyor bebeğim,bir süre daha uyutacak bu ilaçlar,yemeden içmeden kesildi,herşeyden,hele çok sevdiği sudan tiksindi.Eski hareketi kalmadı.

Kısa sürede kendine gelmesi için herşeyi yapacağım,iyileşeceğiz,eski halimize döneceğiz inşallah...

Not:Sevgili Yeliz'e ve Hülya'ya destekleri için çok teşekkür ediyorum.Hülya İbufen'i söylemişti bana ama tecrübesizlik diyelim,doktor vermeden almaya korkmuştum.Bundan sonra neler yapılır ,neler verilir daha iyi biliyorum...