Bu bebek nereye bakıyor?

Bu bebek nereye bakıyor?Çekmecelere?Sandalyeye?Hayır hayır benim oğlum çoookkk güzel televizyon seyrediyor.

Ne yapacağım ben yahu?Önüne geçiyorum beni itiyor resmen.Bu nasıl bir ilgi?

Şimdi şöyle de bir durum var.Ben çocukken televizyon seyretmeyi çok severmişim.Annem çizgi filmleri video kasete çekermiş, tv nin önüne oturturmuş beni komşuya geçermiş gelirmiş ben hala başında.Öyleki 3 yaşındayken video kasete çizgi film kaydetmeyi ileri geri oynatmayı falan öğrenmişim.
Şimdi bu durum bana bir takım özellikler eklemiş.Görsel hafızam acayip kuvvetlidir.Gördüğüm hiçbirşeyi unutmam.O yüzden arkadaşlarımın üzerlerindeki kıyafetleri markaları ve fiyatlarıyla okurum onlar da şok olur.Ne kadar çok geziyorsun derler, evet çok gezerdim eskiden (ühühü) ama bu görselleri hafızaya kolay almamdan geliyor. Bir kez gittiğim bir yeri tekrar kolayca bulurum, hangi derginin hangi sayısında kapakta kim vardı kolayca söylerim.

Ama bunun bir de dezavantajı var.Birincisi çok dikkatsiz bir insanım.Odaklanma problemim var.İkincisi çok sıkılganımdır devamlı aynı ortamlarda aynı hallerde bulunamam.Bunun da tv izlemekten geldiğini düşünüyorum çünkü bir yerlerde şöyle bir şey okumuştum.

"Tv seyreden çocuklarda dikkat bozuklukları çok olur.Tv ekranında devamlı akan görüntüler görmeye alışan çocuk, okulda tek bir tahta tek bir öğretmeni izlemekten sıkılır."

Off ne kadar kötü birşey.Ben de öyle bir çocuktum:(Oğlumun da öyle olmasını istemiyorum.Bu tv hadisesine bir son vermem lazım.

Bu da bir handikap.Tv yi açmazsam benim canım sıkılıyor.Öyle ki tv yi sırf evde ses olsun diye açardım, evde yalnız kalmaya pek alışkın değilim.Şimdilerde sadece oğlum uyurken açmaya çalışıyorum.Anne olmak ne kadar zor yaaa...Sinema bitti şimdi bir de tv:(...

Yani bu ufak tefek şeylerden bile fedakarlık yapıyoruz ya, bazen sıyırmamak elde değil.