5.Ay

İstanbul'da 1 hafta daha geçti.5.ay kontrolümüzü kendi doktorumuzda yapmak istedik.Henüz buralarda bir doktor bulamadım, aramadım da desem yeridir.Kendi doktorumuzu seviyoruz her ne kadar bu kontrolde yoğunluktan bizimle fazla ilgilenememiş olsada.

5.ay kontrolümüzde 8.050 gr 68 cm çıktık.Doktorumuz şimdiden doğum kilosunu ikiye katladığını ve bebeğimizin büyümesinin 1 ay önden gittiğini söyledi.Ek gıdaya geçmenin zamanı olmadığını, devamlı kusmalarının kiloyu etkilemediği için tedavi edilecek bir durumu olmadığını da ekledi.

Odasından çıkarken bir güzel mıncıkladı, gülen oğlumu "bu çok yaramaz olacak bakışlarından belli" diyerek ısırdı öptü ağlattı.Bizimki de korkak zaten yarım saat susturamadık çok ağladı.

Bu korkaklık meselesi de aklımı kurcalıyor, herhangi birşey için mesela bir odadan diğerine, birine bile seslenecek olsak bizimki sese ürküp ağlamaya başlıyor.Bir kere Asım Alp kucağımdayken babasıyla bir konuda tartışacak olduk, eşimin sesi biraz yükseldi, oğlum başladı ağlamaya.Yani içli,duygulu bir çocuk mu ondan mı ağlıyor yoksa hakikaten korkak mı bilemiyorum.



İstanbul'da bir hafta nasıl geçti anlamadım.Annem sağ olsun onun sayesinde oğlumu bırakıp gezdim biraz.Alışveriş yaptım deli gibi.Kayınvalidemin doğum gününe denk gitmiştik.Buradan pastamı yapıp götürdüm çok sevindi.Benden 5 gün sonra doğum yapan ve hamileliğim boyunca her hafta görüştüğüm arkadaşım K. ile buluştum bebeklerimizi bir araya getirdik.Çapkın oğlum kızın üzerine sürünerek yüzünü yaladı, rezil oldum:)Kertmiş olduk onları:P...

Bu arada geçen bir hafta içerisinde oğlum ciddi ciddi sürünmeye başladı.Popoyu ve kolları aynı anda kaldırıyor ama ellerini ve dizini öne atacağını çözemedi hala.Bu hızla giderse oturmayı öğrenmeden emeklemeyi öğrenecek.

Ben de mama sandalyesi aldım, puseti kaldırdık, önceden ona koyardım ama yerde durması hoşuma gitmiyordu, şimdi masada bizim hizamızda, yemek yerken bizi izliyor.

Bu arada gündem konumuz uykudan bahsetmezsem çatlarım.Ya da yakında uykusuzluktan çatlayacağım.Malesef bu İstanbul olayı uykularımızı bozdu yine.Bayramdan sonra gece 12de uyumayı adet haline getiren oğlum bu hafta gece 2den önce uyumadı.Tabi akşam 8-10 arası uykusu var ama ne hikmeste kalkıyor ve 2ye kadar uyumuyor.Zaten çekyatlarda, yer yataklarında yatmak beni de yordu bir de kalabalığa girmenin etkisiyle devamlı kurcalama merakıyla hiiiççç uyuyamadık.Bu hafta giydir hazırla masal ninni falan kapanacağız odasına, uyku düzeni oluşturmaya çalışacağım ve yatağına koyup yanı başında uyuyana kadar bekleyeceğim.Aşağıdaki alıntı beni gaza getirdi.

Uyku saatlerini düzene sokun

Bebeğinizin uykusunu düzene sokmak için bir yöntem vardır. Birinci aşamada bebeğinizi uyutmak için istediğiniz saati belirleyin. Bebeğinizin genelde uyuduğu saati hedef olarak seçmek başlarda size avantaj sağlayabilir. Örneğin saat 21.00'de uykusu geliyorsa saat 20.00 gibi belirli bir düzen geliştirin; mesela banyosunu yaptırın, ardından cilt bakımını yapın daha sonra da pijamalarını giydirin. Ona masal anlatabilir, hikâye okuyabilir veya şarkı söyleyebilirsiniz. Son olarak emzirin ve sonunda da o uykuya dalmadan doğrudan yatağına yatırın. Bebeğiniz altı aylığın üstündeyse koruması olan bir yatakta yatmalıdır. Işıkları söndürerek iyi geceler dileyin.

Bu noktadan itibaren izleyebileceğiniz iki yol var. Ya odada oturup bebeğinizin uykuya dalmasını bekleyebilirsiniz ya da ilk gece 2 dakika ara ile odasına uğrayıp "Bebeğim ben buradayım" diyebilirsiniz. Bunu yapmanızın nedeni bebeğinizin terk edilmiş duygusuna kapılmamasını sağlamaktır. Aklınızdan ne geçtiğini tahmin edebiliyorum, "Böyle yaparsam bebeğimin çok kötü ağlayacağı kesin!" Muhtemelen haklısınız, çok ağlayacaktır. Ancak bu durumda kendinize ve birbirinize hemen hatırlatın ki bunu onun ve kendi iyiliğiniz için yapıyorsunuz; ailece uygun bir uyku düzeni için yatırım yapıyorsunuz. Bir hafta ya da 10 güne kadar bebeğinizin ve sizin uyku düzeniniz çok daha iyi bir yere gelecektir. Bunu yapmadığınız takdirde büyük bir ihtimalle bir şey değişmeyecek ve eski huzursuzluğunuz devam edecektir.

* Memorial Hastanesi.