3 hafta oldu ben evimi yerleştiremedim.Bazı teknik aksaklıklardan dolayı, işlerim uzadı da uzadı.Bir kısım eşyam hala Kocaeli'de.
Ev konusunda saçma sapan şeyler yaşasam da,artık çok fazla önemsemediğimi görüyorum.Yaşadığım yer kaç odaymış, mutfak halısı küçük gelmiş,televizyonu duvara çakma zımbırtısı bulunamamış umrumda değil.Evet yaşadığım yeri güzelleştirmeyi çok isterim amam unutmamak lazım ki her istenilen,her istenildiği zamanda gerçekleşmeyebilir.Ayrıca yapılan planlar çoğu zaman tutmaz onu da biliyorum.
Bunların dışında 1 Şubat Pazartesi sabah 8'de iş başı yapıyorum.Heyecanlıyım, tedirginim.
Asım Alp'i bakıcısı olacak olan karşı komşumuza ısındırma çabalarındaydım bu hafta.F.teyzemize hemen kanı kaynadı ama malesef eşine tam tersi.Üstelik F.teyze evinde bakmak istiyor ve eşi emekli, hep evde olacak.Nedir bu oğlanın erkek şahıslardan korkma hadisesi çözemiyorum.3 gündür de paçamdan ayrılmıyor.Devamlı ağlıyor, yine wc'ye bile girememe kabuslarındayım.
Şimdilik babaanne ve 3 yaşındaki kuzeni bizdeler,onunla oynarken beni aramıyor.Ama haftaya onlar da evlerine geçecek ve hepten boşluğa düşecek yavrum.6 aya ihtiyacımız var sonra 2 yaş ve iş yeri kreşi.
Kafam allak bullak,son 2 senedir dünyamın merkezi olan oğlumdan ayrılmak içten içe acı veriyor.Vicdan azabı gibi birşey değil bu aslında.Hissettiğim o değil.Korkak, mutsuz, isyankar bir çocuk yetiştirmekten korkuyorum.Eve geldiğimde bana değil başkalarına benzemesinden:(..Kendini yalnız hissetmesinden.
Evi çekip çevirememek, dağınıklıkla başa çıkamamak,yemek yapamamak umrumda bile değil.O mutlu olsun,rahat yaşasın,içi rahat,aklı rahat...
Şans dileyin bana,çalışan anne olmak değil korkutan, bebeğinden ayrılmak.













10 yorum:
Bol bol şanslar diliyorum Birben'cim..Biraz sabır sonra hepsi düzelir, rayına oturur..
Özlettin kendini de boncuğu da..
Sevgiler..
Birbencim yeni hayatında bol şans diliyorum sana.. hiç korkma, oğlun kimselere benzemeyecek yine senin gibi babası gibi olacak :) hiç ayrılmaktan korkma onlar bizden çabuk adapte oluyorlar yeni durumlara.ilk 1 hafta belki surat aşar küser sana ama sonra gör nasıl güzel açacak akşam kapıları.. saatlerini, dakikalarınız değerlenecek.
Başlayana kadar öyle, ama başladıktan sonra iyi geliyor. Özleyerek, enerji depolayarak geri dönmek. Taze ve şarjlanmış :)
Kolaylıklar diliyorum Birben. Yeni evin, yeni işin hayırlı olsun. Çabucak alışacaktır. Sen ümitli ol ki o da olsun:) Sen onu hep mutlu edecek bir annesin.
Birben
her şeyin olduğu gibi bunun da üstesinden geleceksin. başta zor olacaktır tahminim ama sen annelik içgüdün, sağduyun ve sabrınla altedeceksin eminim. bak, bakıcısını sevmiş. kocası da azıcık kahveye gitsin canım gündüzleri :)
Kolay gelsin Birben.
Komsu teyze neden sizin eve gelmiyor bakmak icin? Cocuk icin sürekli mekan ve yüz degisimi tabii ki cok zor. Bence zorla sartlarini, sizin evde baksin. Hepi topu alti ay degil mi??
Canım Allah kolaylık versin, inşallah ikiniz de çabucak alışırsınız..Emin ol çalışan anne olarak daha da verimli geçirrirsin oğluşunla olan saatlerini, öpüyorum ikinizi de..
Boncuk gözlü nasıl güzel çıkmış fotoğraflarda. Hep gülsün böyle.
Korkma hiç korktuğun gibi olmayacak. Kimselere değil size benzeyecek. Oooo öyle bir tehlike olsaydı okula da göndermezdik çocukları.
Seni çok iyi anlıyorum. Kocaman sarılıp, moral vermek isterdim bugün sana...
Canım Birben..
Anne İş'te diye bir kitap var(Prof. Dr. Sabiha Paktuna Keskin), onu okuyabilsen çok rahatlatır seni.
Asım Alp çok tatlı, çok sevgili bişey. Onsuz olmak acıtır, biliyorum.Alışacaksınız ama, zaman herşeyi yoluna sokar.
Mutlu anne mutlu çocuk! Sizin aranızda kozmik bir bağ var ki başka kimse öykünemez sana, alamaz yerini. Benzemez kimse saaanaa...
Yorum Gönder