Lilypie

4 Aralık 2009 Cuma

Öylesine...

Aklımda bir sürü proje,kötü kader senaryoları ve yanağımda kocaman bir şişle oturdum blogumun başına.Dertleşmektir niyetim,belirteyim.

Benim mahlus kaderim bana yeni oyunlar oynuyor.20'lik dişim 30'a 3 kala geleceğim diye emir aldı."Ol" der olur,boynumuz kıldan ince.Ama her gece dilimde duam,sağlık,bereket,mutluluk bekliyor.
Aklımdakiler ağırlaşıyor bazen.Yeter bizi tutma burada diyorlar.Beynimin boşluklarından kayıp uzuyorlar arkama kuyruk gibi.Ayağıma dolanmadan onlar,daha az uyku daha az tembellik gerek bana.Tabi önce sağlık.


Kumaşlar birikti,gözümün içine bakıyorlar.Çok hevesim var, şimdilik kursağımda.

Asım Alp Efendi,son zamanlarda kendi acım yetmezmiş gibi,evin her noktasında test sürüşleri uyguluyor.Girilmedik nokta bırakmadan,gardolap içleri,çamaşır telleri ayırt etmeksizin çabalıyor yavrum.Amacı öğrenmek,keşfetmek annesi...

Hayırları duyduğunda inatlaşmalar başlıyor.Israrlar.Fazla üstüne düşemiyorum,yüz göz olmak en korktuğum şey.Gerektiğinde evet, gerektiğinde hayır.Çoğu zaman oyun.

Şu sıralar eşimle karşısına geçip, sesleri ve hareketleri taklit etmesini seyrediyoruz.Vay anasını sayın seyirciler, en tatlı en akıllı oğlan bizimkisiymiş de haberimiz yokmuş.Bir bebek mol.ped reklamındaki en inceee sesi çıkartmaya çalışır mı canım,olacak şey değil.

Daha neler yapacak kim bilir.Her çocuk gibi,o da bir şekilde ifade edecek kendini.Amacı çoğu zaman şirinlik yapmak değil zaten.Biz öğretiyoruz bunu ona.Alkışlarınızla yaşıyorum moduna geçtiğinde ileri de "herşeyi en iyi ben yaparım" hırsına göstereceğimiz tüh tühlerimiz işe yaramayacak.Ya da "yapamıyormuşum yaa,kendimi bir halt sanmışım" hallerinde içe kapandığında üzülen olmak istemeyiz.

Bu yüzden önce kendimizi düzelteceğiz.Nasıl bir ebeveyn olmak istiyoruz karar vereceğiz.Eksiklerimiz bir kağıda yazıp sonra sileceğiz.İyi artılar kazanmak bonusumuz.

Vel hasıl dişlerini fırçalamayı öğretirken çocuğa kendimiz unutmayacağız.Ha 20'liğiniz çıkıyordur, ağzınızı 1 cm.den fazla açamıyorsunuzdur o ayrı:)
Asım Alp'in bir fotoğrafını eklemezsem eksik olurdu bu yazı.

4 yorum:

Yelish dedi ki...

sanada mi geldi bu hirs , pohpohlama mevzulari ..Relax sekerim :)
Bu arada inatlasmalar bizde de basladi..Gerci inatlasma demek cok zayif kaliyor yasadiklarimizin yaninda..Kendini yere atip , kol bacak vurarak yerde surunerek break dans yapiyor resmen..Hemen baska odaya geciyoruz , aninda susuyor...Ama disarda yapinca is baska tabii :(
ustesinden geliciiiz evelallah, di mi ama , baska yolu yok ! :)

Gecmis olsun ...Benim basima hamileyken geldiydi o ! :)

COOOOK yakisikli cikmis...
neden sesin cikmiyormus anlasildi , doktirmussun gene...Elcegizlerine saglik , you are the best !!

Birben dedi ki...

Yelizcim o break danslar bizde de var biliyorsun.Dışarıdakiler çok fena.İşte o zaman rezil oluyormuş gibi hissediyorum kendimi.Aldım Harvey Karp'ın kitabını bir de onu okuyalım bakalım mağara adamı olunca ne değişecek:)

20'liğime cerrahi müdehale olacak haftaya,tırsıyorum:(

OiP dedi ki...

Geçmiş olsun, nasıl oldun??

Işıl dedi ki...

blogunun adı çok güzel