Şimdiii..Uzun aralıklarla yazıyorum, zira 3-5 blogu olunca insanın, birinde 7/24 aktif olması gerekiyorsa, diğerinde aklı kalıyor, bir diğerinde acayip kafa patlatıyorsa, o zaman "zaman"dan çok "Allah'ım beynime limit arttırımı istiyorum" diyesim geliyor.
Çok fazla yorulan zihin duraksıyor, arada bir "pencere kenarındaki saksı olsam" diyor hayal gücü, "öyyyle dursam, güneşe baksam,rüzgarı hissetsem"
Vel hasıl iş güç peşini bırakmıyor, bir dolu dilekçe masamda "n'olur devremi bağla" diyor, kendimce şirketimi kurtarıyorum, yoğunum ama huzurluyum.
Blogları sessizce takip ediyorum, yorum bırakmaya üşeniyorum çok fena, sanki ne söylesem yetersiz kalacakmış gibi geliyor, kafa kafaya versek de tartışabilsek keşke birçok şeyi...
Blogcu Anne var ya hani, çok severim kendisini, taktir ederim, bir kez daha ettim.Çalışan Gebe ile birlikte çok güzel bir hareket başlattılar.Emzirme Reformu! Sonuna kadar arkalarındayım,haklılar, haklıyız!Eeee..Asım Alp mi?Evet evet şu yaramaz bücür...En son suratıma çatalı fırlattı, inana biliyor musunuz?Gözümün altına geldi, ben kendime gelemedim bir süre.Sinirlendiğinde elindekileri fırlatıyor, nasıl unuttururum bunu ona bilemiyorum.Allah'a emanet yaşıyoruz onunla şu sıralar...










3 yorum:
Birben'ciğim - Desteğin için çok teşekkürler!
O firlatma meselesi bizde de var. Arada agliyoruz cok canimiz yandi diye. Gelip opuyor seviyor bir sure sonra gene baska bir seyi atiyor. Hala duygularini kontrol edemiyorlar. Biraz sabir biraz gormezden gelme, atacagini anladiginda aklini baska bir seye yonlendirme, az nasihat bizim denediklerimiz.
Elifcim her zaman...
İlknur ne zaman ne yapacağını kestiremediğimiz anlar oluyor o zaman kitleniyorum işte.Sabır gerekli bana:)
Yorum Gönder